Visit Homepage
Skip to content

Ten strijde tegen pesten (en triggers)

Vanaf maandag ga ik weer een paar dagen alle mogelijke vormen van Vlaamse media moeten mijden om te voorkomen dat ik getriggerd en in een neerwaartse spiraal geschopt word.

De Week Tegen Pesten, weet u wel. Ja ja, ze zijn er daar weer mee, hoezee! En veel oplossen dat het zal doen (sprak ze met een bittere grijns).

Adviezen over slachtoffers die vooral assertiever moeten worden. En socialer. En zich aanpassen. Enzo. En met het alwetende PMS CLB gaan praten. Daar worden ze dan ‘begeleid’.

Zij wel.

Want daders straffen? Ho maar! Waar haalt u het? Da’s absurd, taboe, heiligschennis, ab-so-luut not done!

Een paar jaar geleden is er door de één of andere Gutmensch zelfs een ‘no blame methode’ bedacht. Wist U dat? Geef niemand de schuld, letterlijk. Want tenslotte, pesten is niemands schuld. Iemand de duivel aandoen, een (vaak jong) leven onherstelbaar beschadigen, dat is geen bewuste keuze. Dat gebeurt gewoon, een wreed noodlot dat toeslaat en waar men maar mee moet leren leven. Zoals een bosbrand. Of een aardbeving. Of de Romeo’s.

Bovendien, zo las ik ooit toevallig op mijn Twitter tijdlijn, zijn de pesters in feite de grootste slachtoffers van het verhaal. Ze kunnen naar het schijnt zelfs zware trauma’s overhouden aan hun wangedrag.

Als dat werkelijk zo is, gun ik hen elke nachtmerrie en iedere flashback en paniekaanval van ganser harte, maar eerlijk, ik heb zo mijn twijfels, dus pak die viool maar weer in.

Soit.

Gelukkig weerklinkt er toch ook een verstandige stem in de chaos; of de woestijn, eerder?

Dit artikel verscheen vandaag in Knack.. Daar lezen we onder meer:

“… Om dan nog maar te zwijgen over het feit dat vele slachtoffers van pesterijen moeilijker relaties opbouwen en op de werkvloer niet de mensen zijn die ze intrinsiek hadden kunnen zijn. Omdat ze zich niet durven te ‘lanceren’. Omdat ze schrik hebben van anderen. Soms houdt het hen tegen om verder te studeren omdat ze bang zijn nog in groepen te zitten. Ik herhaal: de maatschappelijke kostprijs is hoog. Heel hoog.”

en:

“Kort door de bocht komt het erop neer dat het zaak is de pester alle wind uit de zeilen te nemen.”

Ik heb nog nooit zo luid “eindelijk” en “dank u” geroepen tegen mijn computerscherm.

Deze man heeft het duidelijk begrepen. Nu de rest nog.

En zodra ‘men’ het licht heeft gezien, kunnen we dan eindelijk ook wat maatregelen invoeren die echt helpen? Die de daders aanpakken en niet telkens weer het slachtoffer viseren? Het slachtoffer, dat hier niet om gevraagd heeft en al dat emotioneel, psychologisch en vaak zelfs fysiek geweld in geen geval verdient?

Het wordt echt eens tijd, hoor.